Home Article ‘ಆನಂದವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಏನೂ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಅನುಭವದ ಮೇಲಿಂದಲೇ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಎಂದರು ಶ್ರೀಧರರು

‘ಆನಂದವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಏನೂ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಅನುಭವದ ಮೇಲಿಂದಲೇ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಎಂದರು ಶ್ರೀಧರರು

SHARE

ವಿಷಯವಾಸನೆಗೆ, ಭಿನ್ನತ್ವ ಭಾವಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ವಿವಿಧತೆಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಆ ಆನಂದಸ್ವರೂಪದ ಅಜ್ಞಾನವೇ ಎಂಬುದು ಸುಷುಪ್ತಿ(ಗಾಢನಿದ್ರೆ) ಯಲ್ಲಿಯ ‘ಆನಂದವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಏನೂ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಅನುಭವದ ಮೇಲಿಂದಲೇ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.

(ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಬುವಾ ಕರಮರಕರ, ಸಜ್ಜನಗಡ, ಅವರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರ)

||ಶ್ರೀರಾಮ ಸಮರ್ಥ||

ಐಸೇ ಸಛ್ಚಿಷ್ಯಾಚೆ ವೈಭವ| ಸದ್ಗುರುಚರಣೀ ದೃಢಭಾವ|
ತೇಣೇ ಗುಣೇ ದೇವರಾವ| ಸ್ವಯೇಚಿ ಹೋತೀ||

ಚಿ. ನಾರಾಯಣ ಕರಮರಕರನಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ,

ನಿನ್ನ ಹಾರ್ದಿಕ ತಳಮಳದ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಕಳಕಳಿಯ ಪತ್ರ ನೋಡಿ ಗದ್ಗದಿತನಾದೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಗುರುಭಕ್ತಿ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ರೀತಿ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಉತ್ಕಟತೆಯೂ ಪುಟಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಸದ್ಗುರುವಿನಲ್ಲಿ ಅನನ್ಯತೆ| ಹಾಗಿರುವಾಗ ನಿನಗೇತರ ಚಿಂತೆ| ವಿಲಕ್ಷಣವೀ ಮಾತೆ| ‘ಅವಳು ಬಂಜೆ, ಇವನವಳ ಮಗ’ ಎಂಬಷ್ಟೇ ಜಗದ ಭಿನ್ನತೆಯ ನೈಜತೆ| ಹಾಗಾಗಿ ಅಭಿನ್ನತೆ| ಇದ್ದೇ ಇದೆ||
ಶ್ರವಣೋಪರಿ ಮನನ| ಮನನದಿಂದಲಿ ಸಾರ ಅಸಾರ ಅರಿವು| ನಿದಿಧ್ಯಾಸದಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ| ನಿಯಮಬದ್ಧ ಕ್ರಮವದು||
ಸೋಹಂ ಆತ್ಮಾ ಸ್ವಾನಂದಘನ| ಅರಿತಿಕೋ ನಿನಗೆ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ ಸಾವಿಲ್ಲ| ಇದೇ ಸಾಧು ವಚನ| ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿರಿದನು||
ಮಹಾವಾಕ್ಯಗಳ ತಿರುಳು| ನೀನೇ ಬ್ರಹ್ಮ ನಿರಂತರ| ಈ ವಚನಗಳ ಮರೆವು| ಎಂದೂ ಆಗದಿರಲಿ||
ಇದು ನೋಡು! ದಯಾಳು ಪರಮೇಶ್ವರನು ಜೀವಿಗೆ ‘ವೈರಾಗ್ಯ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗಲಿ ಮತ್ತು ಎಣೆಯಿಲ್ಲದ ಅನುಪಮ ಪರಮಸುಖದ ಪರಿಶೋಧನೆ ಮಾಡಲಿ’ ಎಂದೇ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಪದಾರ್ಥಗಳ, ದೇಹದ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅನುಭವಗಳ, ಅವುಗಳ ಅಭಿಮಾನಗಳ ಪರಿಚಯ ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ‘ಸುಷುಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ(ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ) ಯಾವ ಸುಖ ಇರುತ್ತದೆಯೋ ಅದು ಜಾಗ್ರತ, ಸ್ವಪ್ನ ಮತ್ತು ಸುಷುಪ್ತಿಯ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅವನಲ್ಲಿ ಏಕರೂಪವಾದದ್ದರಿಂದಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಗ ಅಶ್ರುತ, ಅನುಪಮ ಸುಖದ ಅನುಭವವಾಗುವದರಿಂದ, ಆ ಪರಮಸುಖ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿಯೇ, ಈ ಮತ್ತೆಲ್ಲ ಅವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವದು ದಿನಂಪ್ರತಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇರುತ್ತವೆ’ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಚಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

‘ಮಿಥ್ಯೆಯೆಂದರಿತು ತ್ಯಜಿಸು| ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ ಜಗವ ನೋಡು| ಸಮಾಧಾನ ಪಡೆ| ನಿಃಸಂಗದಲ್ಲಿ|’
ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆ ನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲೇ ಇರಲು, ಜಾಗೃತ, ಸ್ವಪ್ನ, ಸುಷುಪ್ತಿ ಈ ಮೂರೂ ಅವಸ್ಥೆಗಳ ಅನುಭವವೊಂದೇ ಸಾಕು; ಇದರ ಮೇಲಷ್ಟೇ ನಾವು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ವಿಚಾರ ಮಾಡಿದರೂ, ಆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾನುಭವದ ಮೇಲಿಂದಲೇ, ಅವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವದರ ಮಹತ್ವ, ಜಗತ್ತಿನ ಮಿಥ್ಯತ್ವ, ಏಕಾತ್ಮತ್ವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಆನಂದರೂಪವೇ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದು ಬರುವಂತಿದೆ. ಜಾಗೃತ-ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿಯ ವಿಷಯವಾಸನೆಗೆ, ಭಿನ್ನತ್ವ ಭಾವಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ವಿವಿಧತೆಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಆ ಆನಂದಸ್ವರೂಪದ ಅಜ್ಞಾನವೇ ಎಂಬುದು ಸುಷುಪ್ತಿ(ಗಾಢನಿದ್ರೆ)ಯಲ್ಲಿಯ ‘ಆನಂದವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಏನೂ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಅನುಭವದ ಮೇಲಿಂದಲೇ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ‘ಆನಂದದ ಅನುಭವ ಬಂತು’ ಎನ್ನುವದು ಅಲ್ಲಿ ಆನಂದವಿರುವದರಿಂದಲೇ; ‘ಏನೂ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ’ ಎಂದಾಗ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದ ಅಜ್ಞಾನದ ಭಾವ ಪ್ರಕಟ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ ಸ್ವಪ್ನ – ಜಾಗ್ರತಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಘಟಿಸುವ ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆಯೆಂಬುದು ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಾಮರೂಪಾತ್ಮಕ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಜನ್ಮ-ಮರಣದ ಆಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಅಜ್ಞಾನದ ನಾಶದಿಂದ ಅದ್ವಿತೀಯ ಆನಂದಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯವಾಗಿ ದೃಶ್ಯ ವಾಸನೆ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೆ, ದೃಶ್ಯಾಭಾಸ ಶಮನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಜನ್ಮ-ಮರಣದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೇ ಬ್ರಹ್ಮೈಕ್ಯ, ಸ್ವರೂಪಾನುಭವ, ಮೋಕ್ಷ ಅಥವಾ ಜೀವನಮುಕ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ‘ಈ ಸ್ವತಃಸಿದ್ಧತ್ವದ ಮತ್ತು ಕೃತಕೃತ್ಯತೆಯ ಅನುಭವ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಆಗಲಿ. ‘ಆನಂದಸ್ವರೂಪದ ಹಿಡಿಪು ಸದೈವ ಅಚಲವಾಗಿರಲಿ’ ಇದು ನನ್ನ ಆಶೀರ್ವಾದ

|ಇತಿ ಶಿವಮ್|
||ಸರ್ವೇ ಜನಾಃ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತು||
ಶ್ರೀಧರ
(ಪತ್ರಸರಣಿ ಮುಂದುವರಿಯುವದು)